Η Μεσόγειος «πλαστικοποιείται» και ενδεχομένως το μέλλον μας «πολυμερίζεται» και αυτό μαζί της. Προς έκπληξη ακόμη και των ίδιων των ερευνητών τα νερά της εμφανίζουν περιεκτικότητες σε απορρίμματα που συναγωνίζονται ή και νικούν κατά κράτος τις «χωματερές» των ωκεανών. Η πλειονότητα των απορριμμάτων αυτών είναι διαφόρων ειδών πλαστικά, ορατά αλλά και... αόρατα. Τα τελευταία χρόνια έχει ανακαλυφθεί ότι τα πολυμερή που εκτίθενται στον αέρα, στον ήλιο και στο θαλασσινό νερό κατακερματίζονται σε μικροσκοπικά κομματάκια και ίνες που, όπως φαίνεται, «κολυμπούν» κατά εκατοντάδες δισεκατομμύρια κάνοντας κύκλους μέσα στη Λεκάνη της Μεσογείου χωρίς να βρίσκουν διέξοδο διαφυγής. Περνούν επίσης στα εντόσθια των ψαριών, τα οποία τα τρώνε μαζί με την τροφή τους. Παραμένει εν πολλοίς άγνωστο το κατά πόσο είναι τοξικά για τη θαλάσσια ζωή ενώ το μεγάλο, επίσης αναπάντητο προς το παρόν, ερώτημα είναι αν περνούν στην τροφική αλυσίδα.